Natuur

Korenveld

Spelend in het gras naast het korenveld.
Een hond en een jongen van een jaar of tien.
Dat is al lang niet meer gezien.
Honden moeten aan de lijn.
En weet jij waar er in ons dorp
nog korenvelden zijn?

Natuur

Luie ochtend

Het gras rilt onder de dauw
en verdrinkt bijna in de zomer.
Intussen rust nog steeds de dromer.
Een vogel tekent ‘n streep in de lucht
en landt op de rand van ’t dak.
‘t Land wordt wakker want
het werk roept.
Of misschien alleen maar
wat wandelen voor en na ‘t eten.
Wie weet?

Natuur

Kanarie

Rollend en brouwend
tsjieper en pieper je.
Eerst heel diep,
dan uit volle borst.
Hoger dan de wolken
je dragen kunnen.

Natuur

Het stille land

’t Glanzend witte land

– eindeloos –
schreeuwt in eeuwige
kille stilte.
Echo botst op
donkere bossen
en keert weer
naar hier en nu.

Geen vogels te horen.
Alleen ’n piepende fiets.
Wiggel-waggel
over het gladde ijs.

Natuur

Orion

Orion kleurt laag
de nacht van
deze kille winter.
Het zwaard schatert
in lichtend flitsen.

Straks wordt het lente
en verdwijnt de krijger
achter de horizon.
Hij maakt plaats
voor de zomerzon.

Natuur

Rust

Aan de rand van de rivier
zie ik de loop van het water
en dan weet ik zeker:
rust zit in beweging.
Aan de voet van de boom
hoor ik ’t geruis in de kruin
en dan denk ik:
rust zit in de wind.
Op de top van de berg
zie ik de hoge witte wolken
en dan zeg ik:
rust weegt vederlicht.
Zo licht is het leven
als je de rust kunt vinden.

Natuur

Koning Winter

Koning Winter zaait wondermooi
witte vlokjes over gras en hooi.
Hij legt dekens op takken en bomen.
Dat alles doet ons zalig wegdromen.
Heel de wereld schittert prachtig wit
als Koning Winter hoog in de lucht zit.

Koning Winter strooit stilte over ’t land.
Kevers en krekels schuilen diep in ‘t zand.
Elke stem wordt gedempt door de sneeuw.
Ja, zelfs die van de schreeuwende meeuw.
Een zalige winterse rust daalt dan neer.
Zo gaat dat elke keer en telkens weer.

Koning Winter is geen wrede vorst
als hij met sneeuw en ijzel morst.
Zijn adem is een beetje kil.
Ik denk niet dat hij dat zelf wil.
Wreedheid is iets van de mensen
die altijd meer en meer wensen.

Koning Winter plaagt ons met ijzige lucht.
Hijzelf vindt dat een geweldige klucht.
Maar die koude koelt soms mijn hart.
Mijn denken is dan somber en zwart.
Stormen razen door mijn hoofd.
Mijn geluk is dan weg geroofd.

Koning Winter danst vaak op onze daken.
Zodat je alle pannen hoort kraken.
Buiten loert op zo’n moment het gevaar.
Wacht daarom maar.
Tot de warmte weder komt
en het geraas daarbuiten verstomt.

Natuur

Opnieuw beginnen

Uit de dichte nevels komen
de geluiden van nergens
en toch van ergens.
Het platgelopen gras
zegt hoe het gisteren was.
Een beek met helder water
stroomt eindeloos naar later.

Hier sta ik dan,
kijkend naar alles wat ik zie
in mijn eigen kleine zijn.
Het maakt me stil vanbinnen.
Ik moet opnieuw beginnen.

Natuur

Koningenspel

Koning Zon bakt
loodzwaar
de aarde gaar.

Was Koning Wind
nu maar daar.
Die streelt immers

– zacht en stil –
ieder die geen hitte wil.

Natuur

Rimpels in het zand

De rimpels in het zand,
zorgen van de zee.
Het ruisen in de kruinen,
‘t huilen van de wind.
De druppels op een blad,
de tranen van dit leven.
En als de zwemmer
te ver in zee gaat,
is er geen stem die roept,
geen hoorn die schalt.
De golven nemen hem mee.
Weg van het strand
naar dat andere land.
Daar zijn geen rimpels in het zand,
geen druppels op een blad
en geen ruisende kruinen.