Varia

Als ik de koning was

Als koning van dit land zou ik lintjes verdelen.
Niet aan hoge pieten, zij zijn met te velen,
maar aan ‘t gewone volk in dit land.
Ik zou geen titels en medailles uitdelen
aan de bewoners van kastelen.
Gewone mensen kwamen in de adelstand
als ik de koning was van dit land.

Voor de meisjes die anderen verplegen
zou ik de hoogste titel overwegen.
Hun werk is interessant, maar ook riskant.
Over de straatvegers moest ik geen overleg plegen.
Ik zou hen tot ridder slaan met mijn degen.
Jan met de pet zou ik belonen met ‘n diamant
als ik de koning was van dit land.

Voor mezelf was een paleis dan te veel
en aan ‘t VIP-gedoe nam ik niet deel.
Een kaartje leggen is zeker zo plezant.
Edele heren noemen zoiets immoreel
en voor een heerser niet functioneel.
Toch vind ik eenvoudig-zijn niet gênant,
zelfs niet voor de koning van dit land.

Natuur

Onkruid

Tien bloemen op een rij,
zonnend in het gras.
Ze maken mij vrolijk en blij.

Ik ontwijk ze bij ’t maaien
en heb ze heel erg lief.
Ik ga ze soms zelfs aaien.

Die gele vlekjes in ’t groen…
ik kan ze niet missen.
Van mij krijgen ze een zoen.

© Foto Rudi Kumpen

Leven

Chaos

Moe.
Doodmoe.
Ontwaken
zonder slapen.

Zwart.
Verward.

Ladderzat.

Wanhoop?

© Foto Rudi Kumpen

Natuur

Intens verlangen

Ik heb reeds lang
een intens verlangen
naar de oase
achter de horizon.
Een helder verlichte plaats,
bruisend van leven,
waar het niet dagenlang
in-en-in stil is
van ongezegde woorden.

Het verlangen is
als de horizon zelf:
hoe dichter ik nader,
hoe verder ze wegtrekt.

(c) Foto Rudi Kumpen

Relaties

Kijk naar mij

Kijk naar mij in stilte,
zonder woorden.
Kijk mij aan
maar voel geen haat.

Spreek mij aan met woorden
van eindeloos mededogen.
Schrijf mijn naam
in de waas van het glas.
Vluchtig en broos.
Niet eindeloos.

Laat mij hier niet liggen
geveld door mijn verdriet.
Troost de bange dromen
van mijn eenzaamheid.
Teder en zacht
verjaag je de nacht.

Kijk naar mij,
maar voel geen haat.

Leven

Luie zondagmiddag

Languit in het gras.
In stilte bij het graf.

In de verte:
hondengeblaf.

Op ’n luie zondagmiddag
telt alleen het heden
en vergeten we ‘t verleden.

Leven

Nieuwe deuren

De oude deuren moeten de deur uit.
Ze piepen en kraken veel te luid.
Ik wil nieuwe, frisse exemplaren.
Niet in de kleur van ’n cravate noire.
Glazen deuren wil ik evenmin,
want omkijken doe ik met tegenzin.
Ik stap door een nieuwe poort.
Op m’n eigen manier leef ik voort.

Leven

De eeuwige zee

De zee, de eeuwige zee,
altijd af en aan
op het koude strand
met hoge witte wolken
opgejaagd door de wind,
de koude wind,
op het vlakke strand.

Zij is zoals ik ben
met mijn ups en downs
op de woelige baren
van vreugde en verdriet
opgejaagd door de tijd,
de onverbiddelijke tijd,
altijd vooruit, nooit terug.

Leven

Geef mij (Vaderdag 2020)

Vader,
leg je arm om mij heen.
Ik zoek beschutting bij jou.
Geef mij je kracht,
en ik weet wat sterk-zijn is.
Geef mij je gulheid,
en ik open mij voor anderen.
Geef mij je glimlach,
en ik kan anderen doen lachen.
Geef mij je vriendschap,
zodat ik nooit alleen ben.

Varia

Alles is anders

Een auto is geen kist op wielen, maar prestige.
Make up is geen poeder, maar schone schijn.
Een huis is geen stenen kast, maar cocoonen.
Een fiets is geen zadel op twee cirkels, maar fitheid.
Een pilsje is geen alcohol met schuim, maar vriendschap.
Een reis is geen uitstap, maar genieten.
Een appel is geen fruit, maar gezondheid.
Een koffie is geen drank, maar gezelligheid.
Een taart is geen slagroom, maar feest.
Een hond is geen beest, maar je vriend.
De lucht is geen hoop gas, maar de hemel.

Niets is wat het is.